Gisteren was ik in Hotel Arena, waar de locale afdeling van D66 het nodig vond een debat te organiseren omtrent 'de toekomst van de creatieve industrie in Amsterdam', onder de bezielende leiding van minister Laurens-Jan Brinkhorst. Ik begrijp -na een nachtje slapen- nog steeds niet wat het belang was van D66 om dat 'debat' te organiseren. Maar voordat ik daar inhoudelijk op terugkom, eerst even een leuke anekdote. Ik ken D66 namelijk. Toen Pim Fortuyn net begon aan zijn -naar later bleek- onwaarschijnlijke opmars in de Nederlandse politiek, begon ik me als verwoed 'redelijk alternatief-stemmer' zorgen te maken over het 'Merk' D66 en hun 'profilering naar de burger (lees: consument) toe'. Samen met goede vriend en mede-idealist Jeroen Leinders schreef ik een brief aan Thom (of is het nu zonder 'h', ik weet het niet eens meer...) de Graaf, waarin we ons aanboden als communicatiedenktank voor de partij in de aanloop naar de verkiezingen. Voordat ik bij Tom zelf op audientie mocht, moest ik eerst langs een PR-dame tijdens een lunch in Panama...
Op mijn vraag wat zij dan tot nu toe betekent had voor de partij, kreeg ik het nu nog steeds legendarische antwoord: "Ik heb ervoor gezorgd dat Thom mooiere overhemden en dassen draagt".
Goed, deze hobbel eenmaal genomen, schoof ik in Den Haag aan bij Tom zelf. Veel geld was er niet. Laat staan tijd. We besloten alles op alles te zetten, en op de dag van de verkiezingen een dubbele pagina in alle landelijke dagbladen te plaatsen met rechts een foto van Pim, en daaroverheen de headline: "Als hij straks mag trouwen, heeft-ie dat aan ons te danken". Een mooie lap 'longcopy' daarnaast waarin we alle speerpunten van D66 waar andere partijen inmiddels mee wegliepen beschreven, zou de 'zwevende kiezer' op het moment supreme moeten overtuigen.
De advertentie lag al klaar, toen er twee nare dingen gebeurden. D66 bleek achter onze onbetaalde rug om met een ander bureau te praten en dure filmpjes te laten maken (om die reden ben ik nog in het bezit van het complete filmarchief van D66 - ik wacht nog steeds op excuses). Maar, veel erger nog: Pim werd doodgeschoten. Waardoor we nu allemaal met JP opgescheept zitten. Tom heeft de politiek inmiddels verlaten en D66 kwakkelt nog steeds door. Zo ook gisteren in Hotel Arena. Ik geef toe: Minitser Brinkhorst kan het wel. Prikkelende uitspraken, charme, dossierkennis en een vlotte en sympathieke tong zijn hem niet vreemd. Maar inhoudelijk ging het nergens over en had ik mijn kostbare tijd als ondernemer liever besteedt aan het afmaken van onze eigen mailing, de boekhouding, het in elkaar schroeven van een paar Ikea tafels die hier nog steeds in de doos staan of aan het mailen van een paar nieuwe klanten (desnoods bellen). Wel grappig: hoe meer je oplet en in de gaten hebt dat je ondernemer bent, hoe eerder je mede-ondernemers 'er uit pikt'. De enige zinnige opmerkingen kwamen namelijk van Paul Hermanides, horeca & cultureel ondernemer, ondermeer grondlegger van het Hotel Arena-complex (wel even gratis Wifi aanleggen daar Paul!) en een van de mede-initiatoren achter Amsterdam Partners. Met hem zou ik weleens een kop koffie willen drinken. Toch grappig om te zien dat ondernemen blijkbaar om daadkracht vraagt, in plaats van mooie woorden. Dwars door termen die over de paneltafel vlogen als "gelijkschakel model", "sense of urgency", "minder rechten, meer plichten", "life time employment", "boven het maaiveld uitsteken" en "stimuleren van het ondernemersklimaat", zorgde Paul er namelijk met nauwelijks merkbare sociale druk voor dat Minister Brinkhorst een concrete uitspraak en belofte deed. Er komt in Amsterdam een 'pilot-project', bestaande uit 2 of 3 'concrete speerpunten' waarin de 'sense of urgency' om het 'ondernemersklimaat te stimuleren' zullen worden 'bekeken'. Minister Brinkhorst -of zijn Amsterdamse afdeling- komen daar binnen twee weken op terug. Nou is het natuurlijk wel een beetje makkelijk om vanaf de zijlijn die www.sproutstart.nl heet cynisch te doen en commentaar te geven, dus heb ik besloten om me -bij deze- beschikbaar te stellen voor dat 'pilot project'. Ik hoor graag, en ik maak er graag tijd voor vrij. Al is het alleen maar om aan te tonen dat de tijdens het debat heersende opinie dat ze het in steden als Londen en Barcelona zoveel beter doen wel meevalt. Heb zelf twee jaar in Barcelona gewoond en ondernomen, en ook daar geldt de wet waar we ons in Nederland ook maar bij neer moeten leggen: ondernemen is leuk, maar je moet het vooral zelf doen.
PS: Nog 1 vraagje: waarom is zo'n debat gericht op de creatieve industrie en waar op zondagmiddag nog geen 40 man/vrouw op afkomen niet wat beter afgestemd op de doelgroep en 'cross mediaal' aangepakt? Camera er op, podcasts & vodcasts, samenwerking met AT5, live chatsessie's en verzin het maar. Had waarschijnlijk veel meer opgeleverd dan wat navelstaarderij in de 'inner circle', een stukje in de Echo en het Parool en wat publicatie's in weblog's.
