Helaas is er iets raars aan de hand met het invoegen van afbeeldingen in mijn Typepad. Daarmee hebben jullie iets gemist - ik wilde vandeweek een oproep plaatsen om 30 mooie blonde vrouwen te vinden om mee te spelen in een commercial die we gaan maken. En ik had vier foto's van de eerste modellen. De oproep geldt nog steeds, maar we moeten het dus zonder 'referentieplaatjes' doen.
Iets heel anders is: Cannes. Aanstaande maandag begint daar weer het Cannes Advertising Festival, zeg maar de 'Wereldkampioenschappen Reclamemaken'. De Telegraaf vroeg me een column te schrijven, ik heb hem hier alvast geplaatst. Bedenk het plaatje van de boulevard met palmbomen er zelf maar bij...
Cannes niet.
Cannes zit er voor mij dit jaar niet in. Vorig jaar trouwens ook niet.
Niet alleen omdat ik niks heb ingestuurd en derhalve geen enkele kans op een Leeuw maak, maar ook omdat ik tegenwoordig aan het ondernemen ben in de ‘nieuwe media’.
Waar je vroeger als gevierd creatief bij grote bureaus bij wijze van verkapt salaris een weekje naar de Croisette werd gestuurd (kosten: een kleine 10.000 euro pp denk ik, inclusief zakgeld), denk je tegenwoordig als eigenaar van een bureau wel vier keer na voordat je je potentiële nieuwe klant een lunch aanbiedt in Vak Zuid – een kop koffie op kantoor werkt immers net zo effectief.
Mis je die week Cannes, dan? Nee, niet echt. Je new business netwerk loopt er niet rond. Je collega’s ken je allemaal al. En de ‘Adfo-borrel’ op woensdagavond met aansluitend het ‘Condor-feest’ gaan ook elk jaar hetzelfde: op het dak van het Sofitel is het bier al na een half uur op en voor de toegang tot het Condor-feest moet je nog even snel een extra kaartje regelen bij ‘die Rooie van Club NL’, want die nieuwe stagiare van bureau XYZ/A&B is toch wel heel leuk en kan anders niet met je mee (naar je hotelkamer, uiteindelijk).
Maar je gaat toch naar Cannes voor de inspiratie? Om te zien welk Werk waar wordt gemaakt? Welke productiemaatschappij nu het ‘hotst’ (oh nee, sorry: ‘cool’ zeg je tegenwoordig) is, en dus de meest hippe barbecue geeft waarvoor de ‘invités’ zo laat mogelijk bekend worden gemaakt, evenals de locatie van de villa met het zwembad? Welke trend nu weer wordt gezet door jonge regisseurs van de ‘post MTV-generatie’? En waar je komend jaar dus al te laat mee bent – behalve misschien nog in franstalig Belgie?
Tegenwoordig niet meer. RSS-feeds van tientallen websites en vooral weblogs informeren me elke dag opnieuw wat de stand van zaken is en op welke creatieve uitingen ik jaloers mag zijn.
‘Het internet’. Dat brengt me op de volgende constatering.
Waar wij ‘ouderwetse themacreatieven’ vroeger vooral bezigwaren met de prijzenkast vullen en zo leuk mogelijke filmpjes maken, lijkt het wel of de nieuwe generatie bureaus en creatieven daar veel minder belang aan hecht. Zou het komen doordat zij hun eigen podium hebben aan het World Wide Web, en er daarom niet één keer per jaar eentje in het echt hoeven te beklimmen?
Hoe dan ook – we gaan nu natuurlijk niet zuur doen over twee gemiste ‘Cannes’ en daarom maar eens flink de uitwassen afzeiken waar ik vroeger zo volgaarne aan meedeed.
Ik geeft het toe: ik mis de ambiance. De vrienden uit het vak die je er weer tegenkomt en waar je de rest van het jaar wegens drukte niet aan toekomt. De workshops ‘Print-advertising’ georganiseerd door Sanoma’s good old Koos de Boer voor De Jonge Honden. De avonden die steevast eindigden in ‘het Martinez’ en waar je tot je eigen schaamte de helft niet meer van herinnerd. Of de veel te dure witte Bayliner danwel Sunseeker op zaterdag, die we altijd huurden met Een Stel Echt Leuke Mensen Uit Het Vak – even weg uit de rush en dan gegrilde sardientjes gaan eten op het ‘Kreefteneiland’.
Veel plezier, jongens. Ik behelp me met www.canneslions.com. En volgend jaar ben ik er gewoon weer bij.
Herbert van Hoogdalem, Creative Director/Founder ‘The Buccaneers’.
