Een weg met hindernissen
11 september 2009 00:15
Het valt me zwaar me te blijven motiveren. Het lukt wel, maar het steeds herladen van de batterij kost me ook veel energie. En er zijn veel nevenactiviteiten om de kosten te betalen zoals TYPO3 websites die ik bouw voor m’n steeds groter wordende klanten groep, nieuwe ideeën die me op de meest maffe momenten te binnen schieten en dan toch ook op een warme belangstelling kunnen rekenen en het updaten van de website om de TYPO3 website bouw meer te promoten. Dan heb ik wel eens dat gevoel van ”Pfffff, waar ben ik aan begonnen”. Komt het wel ooit “af”?
Want na alle kritieken in 2007 (Gompie, wat gaat de tijd hard) heb ik de lat hoog gelegd. Misschien wel TE hoog. Moet ik niet gewoon laten zien wat er is en dan maar zien wat er gebeurd. Maar terwijl ik dat denk ontstaat er een knoop in mijn buik en een stemmetje in mijn hoofd die zegt:”Nee, niet doen. Dan krijg je kritiek en wilt niemand het meer hebben”. Klinkt maf, want kritiek dat hoort er gewoon bij. Al is de applicatie nog zo goed, dan is de kleur weer niet naar smaak. Er is altijd wel iets en iemand die iets aan te merken heeft. Prima, so be it, maar ik wil dat het echt goed is. Niet gewoon goed, maar goed in de zin van “perfect”. Dus sla ik toch weer aan het schaven, tweaken en herontwerpen om dat ene scherm nog overzichtelijker te maken zonder dat je de gebruiker overlaad met gegevens. En dan heeft na een aantal dagen mijn motivatie weer een flinke dip. Want “af” is het nog steeds niet. Het vordert wel, maar “af”, Nee. Nog niet. Nog even…, bijna. Ik wil namelijk wel een CHALLENGER zijn. Het liefst DE CHALLENGER en niet DIE uit 1986.
Gepost door Willem-Peter Perquin
(SEO Validator)
Reacties
Enerzijs: ondernemen duurt gemiddeld 3 x zo lang als gepland en kost 3 x zo veel. Is ook mijn ervaring.
Anderzijds: mensen overschatten wat ze in één jaar kunnen bereiken en onderschatten wat ze in vijf jaar kunnen bereiken (dacht een uitspraak van Anthony Robbins). Is ook mijn ervaring: ben nu zelf 3 jaar bezig.
Dacht bij de start een instant hit te hebben waardoor ik niet meer zou hoeven werken. Na een jaar besloten toch een baan te zoeken en het ondernemen in de avonduren te doen.
Echter, ik ben ervan overtuigd aan het eind van dit jaar meer geld te verdienen met mijn site dan met mijn baan.
Moraal: door blijven gaan zo lang je er in gelooft.
PAM Veen | 15 sep 2009 10:55:38
@Tessa, @Gregor:
Bedankt!!
Heb het boek (getting real) niet gekocht, maar wel een pdf gevonden:
http://www.gallois.com.br/inutilidades/GettingReal.pdf
Hey Willem-Peter, helemaal herkenbaar je verhaal. Al ben ik nog maar één jaar bezig met opzetten en nu twee maanden met de site online; ik vraag mezelf elke dag af waar ik aan begonnen ben.
De andere keuze is werken voor een baas van 9-5. En is dat dan wat je wilt? Voor mij in elk geval niet! Je leeft je droom en je passie na, en dat is belangrijker dan in de veilige haven blijven liggen.
En ook ik merk (zeker in Nederland) dat als je je hoofd ook maar iets boven het maaiveld uitsteekt er direct kritiek komt. Gewoon doorzetten, vertrouwen in jezelf en de dagen dat het minder gaat: gewoon accepteren! Wedden dat morgen de zon gewoon weer opkomt?
Er zijn misschien wel honderden redenen om iets niet te doen, maar juist die ene is voldoende om het juist wel te doen!
Je collega blogger van Re-ticket
Hallo Willem-Peter, leuk om je eerlijkheid over het ondernemen te lezen en herkenbaar, dat heb je met de ondernemersspirit en de start denk ik. Ik kan je aanraden lees: getting real: alles over elke keer weer terug naar de basis ook met wat je met je onderneming aan het doen bent, of zoals uit de four hour workweek: elke dag drie punten benoemen die echt uitmaken om te doen en het daarbij laten. Loslaten is misschien wel het moeilijkst van het ondernemen (in mijn geval dan) Willem Peter heel veel succes!
Tessa | 12 sep 2009 13:26:05
Plaats een reactie
