....of ben ik nou zo slim?' Aldus één van de grootste filosofen allertijden!
Nu heb ik zelf altijd al een haat-haat verhouding gehad met docenten lichamelijke opvoeding en ook de transfer van Alkmaar naar Munchen had in mijn ogen netter gekund. Maar toch heb ik een zwak voor Louis van Gaal. En hoe raar het ook klinkt, ik moet vaak aan hem denken als ik met Re-ticket bezig ben.
Twee voorbeelden uit de praktijk: 1. Op verjaardagen, borrels, feestjes komt Re-ticket natuurlijk altijd terloops ter sprake. Zo ook een paar weken geleden toen de vrijdagmiddagborrel in volle gang was en ik met een dame in gesprek kwam van mijn leeftijd die toevallig ook iets deed in de luchtvaart. Dus ik vertelde over Re-ticket en alles er omheen en midden in mijn monoloog zegt ze: 'Wow, je bent écht enthousiast hé? Wat je doet is echt jouw ding hé?'
Afgezien van het feit dat ik midden in mijn promo-praatje onderbroken werd, was ik toch best van slag door haar reactie. En ik werd zelfs een beetje pissig. Tuurlijk ben ik enthousiast, natuurlijk is het echt mijn ding. Anders was ik er toch nooit mee begonnen? Voor mij is het vanzelfsprekend om over Re-ticket te spreken alsof morgen de wereld in elkaar stort, dat hoort toch ook als ondernemer?
Maar ben ik nu zo arrogant om dit maar vanzelfsprekend te vinden, of komt het omdat de meerderheid van de mensen simpelweg geen leuk werk hebben en ik er daardoor positief uitsprong bij deze dame?
Voorbeeld 2: Klanten! Via de e-mail komen de meest maffe e-mails binnen met vragen van mensen waarvan ikzelf toch het idee had, dat de antwoorden zeer duidelijk op de website staan. Ik reageer dan altijd netjes met een link waar de klant deze informatie had kunnen terugvinden, maar toch geef ik het antwoord alsnog in de e-mail. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat mensen dan altijd heel aardig nog een bedankje sturen en zelf ook wel aangeven dat ze nog niet verder hadden gekeken op de site en dat voortaan wel doen.
Ook hier stel ik mezelf regelmatig de vraag: 'Denk ik verkeerd voor de klant en heb ik de site te onduidelijk ingericht. Of moet ik maar gewoon accepteren dat er altijd een kleine groep mensen is die altijd wel iets te zeuren heeft?'

