'You are either with us, or against us' zou George W. Bush hebben gezegd over beurzen.
En ik kan niet zeggen dat ik het de afgelopen jaren erg met Bush eens geweest ben, maar in het geval van beurzen heeft hij toch wel een beetje gelijk.
Ik denk dat er twee soorten mensen zijn in beurzenland: 1. de liefhebbers en 2. de haters. Meestal staan de liefhebbers voor de balie en lopen rond en de haters staan achter de balies en in de stands en moeten al die liefhebbers proberen te ontwijken.
Afgelopen week had de World Travel Market plaats in Londen. Een vakantiebeurs dus waar 'tout' reiswereld op afkwam. Ook ik was van de partij en zat dan ook al vroeg op één van de vele 'City-vluchten' tussen de krijtstrepen van alle banken op Canary Warf. Bij aankomst op City Airport mocht mijn buurman links naar zijn gereedstaande Benz met chauffeur en ik mocht het doen met een shuttle bus naar het beursgebouw. De bus was overigens wel gratis en verder leeg, dat dan weer wel.
Gelukkig was deze beurs gericht op B2B en niet op B2C zoals onze eigen vakantiebeurs in Utrecht (straks weer in januari). Met als voordeel dat je niet struikelt over 65-plussers die hun plastic tasjes volstouwen met folders van safari's in Zuid-Afrika en helikopter skiën in Aspen, om vervolgens bij thuiskomst toch maar weer de caravan van stal te halen om op zwarte zaterdag de Route de Soleil af te zakken.
U begrijpt het al, ik zit tussen de liefhebbers en de haters in. Ik denk zeker dat je een basis kan leggen voor mooie deals en er altijd wel iets van kan leren, maar daadwerkelijk contracten tekenen en één-op-één resultaat behalen zit er denk ik niet in. De liefhebbers zijn in mijn ogen meestal de salesboys en girls die hun relaties willen imponeren met een mooie stand en 'gratis' drank om lekker te socializen en het vooral niet te hebben over de dramatische boekingscijfers van deze zomer.
Wat ik verder ook niet begrijp is het feit dat bij veel stands de klantvriendelijkheid zo'n beetje onder het vriespunt lag. Dames en heren die totaal geen zin hadden om daar aanwezig te zijn, maarja ze werken nu eenmaal op de afdeling promotie dus dan hoort dit er ook bij. Je kunt immers niet alleen maar mailtjes blijven CC'en vanachter je PC!
Was het dan alleen maar negatief? Nee hoor, integendeel, dit was misschien wel mijn leukste beurs ever. Met name dus omdat het alleen om echt reisprofesionals ging en niet om consumenten. Hoewel de reiswereld in het algemeen oerconservatief is en vooral een ander niets gunt, bleek Re-ticket toch goed ontvangen te worden.
Vooral door onze Engelse buren en de Amerikanen. Blijft toch mooi als je toch een beetje onzeker je verhaal staat te vertellen en die Amerikanen doen alsof je over water kan lopen. Noem het naïef, noem het enthousiasme. Maakt mij niet zoveel uit, ik kwam met een goed gevoel terug uit Londen en mijn mailbox zit alweer aardig vol met complimenten over 'your stunning website!'.
